ديار اشك
اشكهايم

اشكهايم را بر مي دارم

                                        سبدي مي سازم از شبنم

به چه كس هديه كنم ؟

                                       كه بداند به صدف

                                                                            گهري هست هنوز ؟

آتش آهم را بر مي دارم

                                      از شقايق سبدي مي سازم

به چه كس هديه كنم ؟

                                      كه بداند              به دل خاكستر شرري هست هنوز !

                                                                                 

                                                                                   ( هما مير افشار )

 

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ۱٦ بهمن ،۱۳۸٤ - آرش(اشك)
ای ماه من

ای ماه من ای میر من                         ای کعبه و ای پیر من

 

منظورم از مستی تویی                       ای عشق عالم گیر من

 

از مستیم منظور تو                             خونخانه تو انگور تو

 

جانا سراپا نور تو                                از می تویی تفسیر من

 

آزاده ی دلبسته ام                            دلبسته ی وا رفته ام

 

صد پاره ی نگسسته ام                        ای عشق تو زنجیر من

 

بی می کجا می خواره ام                    بی لطف تو بیچاره ام

 

غمدیده ی غم باره ام                         ای وای از این تقدیر من

 

از عشق زیباتر تویی                            از اشک بالاتر تویی

 

از گریه بالاتر تویی                             در این شب دلگیر من

 

ای ماه من ای میر من                          ای کعبه و ای پیر من

 

بگذر بگذر که خواهم بگذری               باز از سر تقصیر من

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ۱٤ بهمن ،۱۳۸٤ - آرش(اشك)
کاریکلماتور ( ۲ )

* زاهدي را پرسيدند: ((عشق را چگونه مي بيني؟))

 

گفت : ((آنگونه كه ديگر هيچ نمي بينم !))

 

* قلبش را هديه بخشيد و روي آن نوشت : ((شكستني است با

 

احتياط حمل شود!))

 

* پروانه ها به عشق پيله مي كنند!

 

* در جمع شمع ها هر كه نسوزد بازي نيست!

 

* زندگينامه ي شمع يك طنز تصويري است . از بالا به پايين (بدون

 

شرح)

 

* غفلت چراغ سبز حوادث است .

 

* بعضي از دانش آموزان به مدرسه در مي روند .

 

* مشكل نادان ناداني نيست نافرماني است!

 

* ميان چشم بعضيها سياهي دلشان است .

 

* بعضي ها حمال عملند .

 

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ۱۱ بهمن ،۱۳۸٤ - آرش(اشك)
بهانه

                                                     بهانه

 

پرشكوهي و لطيفي مثل اوج ترانه

گرمي و زندگي بخشي مثل خواب جوانه

گرمي ات چشم خورشيد

نرمي ات موج مهتاب

پاكي ات روح گل ها

خوبي ات بيكرانه

مرغان نگاهم از افق هاي چشمم

آورند از برايت نامه ي عاشقانه

آمدم بي بهانه بار ديگر به سويت

ور بپرسي بگويم ؟ از تو بهتر چه بهانه

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ۸ بهمن ،۱۳۸٤ - آرش(اشك)
سخن با تو

دارم سخن با تو گفتن نتوانم

 

و اين درد جان سوز نهفتن نتوانم

 

 

تو گرم سخن گفتني ازجام نگاهت

 

من مست چنانم كه شنفتن نتوانم

 

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ٦ بهمن ،۱۳۸٤ - آرش(اشك)
خلوت من ( ۲ )

دلي دارم بلاي عشق و ديده                      مصيبتهاي دنيا رو كشيده

بميرم من واسه دوست دل شكسته                كه چون من خيري از دنيا نديده

من از اين شب شب هجران چه گويم            از اين گردونه گردون چه گويم

تو كه چشمات طبيب درد من نيست              من از دردهاي بي درمون چه گويم

غم و درد و پريشوني عزيمه                       كه مي دونم جدايي در كمينه

هزاران غم زدم خنجر به جونم                  چه گويم كار اين دنيا همينه

 

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ٥ بهمن ،۱۳۸٤ - آرش(اشك)
خلوت من (۱)

چي بگم از دست تو اي روزگار                            اي كه در نا پايداري پايدار

ديگه دستت رو بزار تو دست من                            به تو چي مي رسه از شكست من

 

امشب دلم خيلي گرفته انگار تموم غمهاي عالم همه اينجا مهمون من هستند

  يك بغضي سنگين تو گلومه كه دوست دارم فرياد بزنم دريغ كه نمي تونم

امشب  بد جوري هواي گريه دارم اما ديد گانم مرا ياري نمي كنند

 

((چشم من بيا منو ياري بكن                        گونه هام خشكيده شد كاري بكن))

 

دلم از دست اين روزگار گرفته كه بد جوري با ما بد افتاده نمي دونم چرا اينقدر سرسختي مي كنه

نمي دونم چرا  يك كمي با ما راه نمياد

 

((از روزگار دلم گرفته                   از اين همه تكرار دلم گرفته

دلم مي خواد گريه كنم                  بارون ببار دلم گرفته))

 

نمي دونم چرا قسمت ما اينجوريه براي رسيدن به چيزي بايد اينقدر عذاب بكشم تا شايد بعدها به او برسم يه جورايم ديگه به اين تقدير و سرنوشت دارم عادت مي كنم  چون يك بارم براي دلخوشي نشده به يك چيز رو راحت و يا براي  اولين بار به او برسم هميشه عذاب بدبياري بدبياري  اي فلك تا كي

امروزم كه مي تونست روز بزرگي  تو زندگيم باشه اما بازم بدبياري اومد سراغ ما و مرا ناكام گذاشت

كه حالا امشب بغض كنم كنار پنجره و نظارگر ((اشكهاي)) آسمان باشم واقعا امشب چه شبيست آسمان هم انگار بحال من گريه مي كنه

اي كاش تنها همدم من كه ((اشكهاي)) من هستند از ديدگانم سرازير مي شدن تا شايد با آنها كمي درد دل مي كردم بلكه آرام شوم     اما كه امشب ((اشكها يم))هم دارن برام ناز مي كنند .

 

بدادم برس اي اشك دلم خيلي گرفته          نگو از دوري كي نپرس از چي گرفته

 

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ٤ بهمن ،۱۳۸٤ - آرش(اشك)
باران

                                               باران

 

باران كدورت خاك را از ذهن آينه مي راند

 

و در سراشيبی باريدن پنجره ها را به آينه بدل مي سازد

 

و در وحشانه رقص باران كه سنبله هاي گندم ترانه مي خوانند و می مانند

 

چرا فرار ؟ چرا چتر ؟

 

تنها آدمهاي آهني در  باران زنگ مي زنند !

 

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ٢ بهمن ،۱۳۸٤ - آرش(اشك)