خلوت من (۴)

سلام خدمت تمام دوستان عزیز که لطف کردن و از دیار کوچک من دیدن کردن از همهء شما سپاسگزارم<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

دوستان ببخشید اگر جواب نظرات شما رو نتونستم زود جواب بدم و نتونستم وبلاگم رو بروز کنم  علت این بود که ناخواسته برای مدتی به سفر رفتم دست روزگار ما رو راهی غربت کرد  در این مدت هر چند کوتاه بود اما خیلی سخت و طولانی برایم گذشت .خدا رو شکر که دوباره برگشتم  و بتونم دوباره در کنار شما دوستان باشم  امان از غربت نشینی که چقدر سخت و غذاب آور است هر روزش مثل یک سال می گذرد امیدوارم همه همیشه در دیار و خانهء خود به زندگی شان با عشق وشادی ادامه دهند و هیچ غربتی برای هیچکس نباشه .

 

           ای غربت خانه ات ویران شود                        نام تو نفرین شبگیران شود

           ای کاش شبی کوهها طغیان کنند                    جاده های دور را ویران کنند

           ای غربت نام تو مبهم است                            هرچه از درد تو بگوییم کم است

           ای غربت تب بگیری مثل من                          از عطش هرشب بمیری مثل من

 

                                                                                                                  ساکن دیار اشک : آرش( اشک)

 

/ 3 نظر / 14 بازدید
سميرا

اگر قرار باشد روزي به پاي تو بميرم اشک ها همه به لبخند تبديل ميشود اگر قرار باشد تو رو يک بار ببوسم و لبخند ها دوباره به اشک؟؟؟؟؟ سلام و ممنون که به من سر زدی شعرت زيبا بود

سحر

سلام دوست عزيز از اينکه بهم سر زدی ممنونم....بازم منتظرتم...لينکت کردم

شتابناک

سلام .. خوبی ؟ منم یه مدتی نبودم .. اما الان هستم .. غربت هم بد چیزیه ها..